s nachts wakker wordt.
Ik wist dat liefde inspanning vroeg. Ik wist dat liefde soms geduld betekende en soms vergeven. Maar ik had liefde nog nooit ervaren als iets dat tegelijkertijd zo zacht en zo allesoverheersend kon zijn.
Toen hield ik Lily voor het eerst in mijn armen.
Haar kleine vingertjes sloten zich om de mijne met die reflexmatige greep die miljoenen jaren evolutie in zich leek te dragen. Haar handje was nauwelijks groot genoeg om mijn vinger vast te houden, maar de kracht van dat moment voelde groter dan alles wat ik tot dan toe had gekend.
Ze kende mijn naam niet. Ze wist niets over mijn werk, mijn plannen, mijn fouten of de persoon die ik vóór haar geboorte was geweest. Ze wist alleen dat ik dichtbij was.
En ik begreep dat ik tot dan toe in zwart-wit had geleefd.
Zij was de kleur.
Schitterend, overweldigend en onmogelijk
imunify-bot-check