over. Ochtend, middag en nacht werden minder duidelijke delen van de dag en meer momenten tussen voedingen door. Ik kon naar de klok kijken en oprecht verbaasd zijn dat er alweer twee uur voorbij waren. Soms leek een nacht eindeloos te duren, terwijl een hele week tegelijkertijd in een oogwenk verdween.
Er waren ochtenden waarop ik niet meer precies wist hoe vaak ik was opgestaan. Ik herinnerde me losse beelden: het zwakke licht in de kamer, mijn voeten op de koude vloer, Lily’s gezicht tegen mijn schouder en het stille
