luisterend naar mijn eigen ademhaling alsof die me zou kunnen verraden.
Ik hield mijn telefoon uit. Een instinct, scherper dan het verstand, vertelde me dat een verlicht scherm in een donker raam precies het soort fout was waardoor een vrouw betrapt wordt.
Ik had niets verkeerds gedaan, hield ik mezelf voor. Ik zat als een crimineel verstopt in mijn eigen gastenverblijf, alleen maar vanwege een waarschuwing zonder enige uitleg.
Ik moest bijna lachen om mezelf, terwijl ik daar in het donker stond in mijn reisjurk en me voorstelde hoe dit zou klinken als ik het ooit aan iemand zou moeten uitleggen.
Een volwassen vrouw die stiekem terugkeert naar haar eigen land, zich verstoppend voor haar eigen huis.
Maar de stilte buiten dat raam bleef tegen het glas drukken, geduldig en onaangenaam op een manier waar ik mezelf niet van kon overtuigen.
Iets zei me dat ik precies moest blijven waar
imunify-bot-check