Mijn man heeft een soloticket naar Parijs voor me gekocht.

naar Parijs, een hotel volledig op mijn naam geboekt. Niets delen, niets splitsen, alleen van mij.

Mijn naam is Carolyn Bennett. En ik heb geleerd dat de mooiste cadeaus soms verpakt zitten in iets wat je eigenlijk niet hoort te zien.

‘Welk hotel?’ vroeg ik, terwijl ik de kaartjes nog steeds vasthield alsof ze in mijn handen zouden oplossen.

‘De Luteesia,’ zei hij snel. Veel te snel, alsof hij het antwoord al had ingestudeerd voordat ik mijn vraag had afgemaakt.

Ik lachte het weg en zei tegen mezelf dat hij gewoon enthousiast was, net als ik. Thomas was nooit iemand geweest die vooruit plande, niet voor onze trouwdag, en zelfs niet voor zijn eigen verjaardag, de meeste jaren.

Dus toen hij me een volledig reisschema overhandigde, uitgeprint en gevouwen, met het hotelreserveringsnummer in blauwe inkt omcirkeld, koos ik ervoor om me gevleid te voelen in plaats van nieuwsgierig.

Die avond