sliep, luisterde ik soms alsnog naar haar ademhaling. Wanneer ik even alleen was, bleef een deel van mijn aandacht bij haar.
Ik begon te begrijpen dat moeder worden niet betekende dat mijn vroegere zelf volledig moest verdwijnen. Het betekende dat mijn leven ruimte moest maken voor een nieuwe versie van mijzelf: iemand die niet alles wist, maar meer kon dragen dan ze ooit had verwacht.
Dat dragen gebeurde niet alleen lichamelijk, al droeg ik Lily vele uren tegen me aan. Het was ook het dragen van verantwoordelijkheid, zorgen en voortdurend
