stukje op. Aan het eind van de regel duwde je de wagen met de hand terug om op de volgende te beginnen.
Fouten waren eigenlijk geen optie
In tegenstelling tot nu kon je niet even wat weghalen. Een tikfout bleef zichtbaar, tenzij je correctievloeistof gebruikte of het hele vel opnieuw typte.
Daarom dacht je beter na voordat je iets neerzette. Elke zin moest in één keer raak zijn.
Hoe de typemachine uit beeld raakte
Met de komst van computers en tekstverwerkers kantelde alles. Opeens kon je eindeloos aanpassen, kopiëren en bijschaven zonder opnieuw te beginnen.
Daardoor verdween de typemachine stap voor stap naar de achtergrond. Wat ooit onmisbaar was, werd een stukje nostalgie.
Schrijven dat je kon voelen
Voor wie ermee gewerkt heeft, blijft de typemachine iets bijzonders: het gevoel onder je vingers, de weerstand bij elke tik en het directe resultaat op papier.
Het was schrijven in zijn puurste
imunify-bot-check