achteruit. ‘Nee. Mama had maar één broer.’
« Mark was de jongste. »
« Je liegt. »
« Was het maar zo. »
« Als je haar broer was, » zei ik, mijn stem verheffend, « waarom liet ze je dan buiten wonen? »
Victor deinsde achteruit.
« Mama had maar één broer. »
Mevrouw Bell antwoordde voordat hij iets kon zeggen.
« Omdat Mark haar bang maakte. »
Ik draaide me naar haar om. « Hoe dan? »
« Hij vertelde Stephanie dat mensen haar ongeschikt zouden verklaren als ze Victor in jouw buurt liet komen. Ze was arm, alleenstaand en doodsbang. »
Victor sloot het medaillon. «
