Ze liet me dichtbij blijven. Dat was het enige risico dat ze durfde te nemen. Ik was niet makkelijk te helpen, Fiona. Maar je moeder is nooit gestopt met proberen. »
« Hoe dan? »
Mijn gedachten gingen meteen naar mama’s ziekenkamer.
« Het blauwe doosje, » fluisterde ik.
Victor keek op. « Heeft ze het je verteld? »
« Ze zei dat Mark er niet aan mocht komen. »
Mevrouw Bell wees naar het huis. « Blijf hier dan staan. »
***
Ik rende naar binnen en doorzocht de kast van mijn moeder tot ik het onder oude dekens vond.
Mijn
