dubbeltje bij elkaar had geschraapt.
Oom Mark stond bij de gang en was al dozen aan het aanraken.
Ik liep naar hem toe. « Wat ben je aan het doen? »
Hij glimlachte kalm, zoals hij altijd deed als hij wilde dat ik me onredelijk voelde.
« Helpen. »
« Door haar spullen door te nemen? »
« Je moeder bewaarde te veel, Fiona. Oude papieren. Gebroken servies. Dingen waar ze alleen maar verdrietig van werd. »
« Wat doe jij? »
« Ik beslis wat er blijft. »
Zijn glimlach verdween. « Je rouwt. Dit is niet het moment om emotionele beslissingen
imunify-bot-check