Pauze.

“Hij moet onder het bed zijn gevallen.”

En daar heb je het, de spanning is losgelaten.

Het mysterieuze object dat mij zo vreemd leek, zo misplaatst in de duisternis, kreeg plotseling zijn ware identiteit terug: een vergeten fragment van de verbeelding van de kindertijd, beroofd van zijn betekenis alleen omdat ik het uit mijn context haalde.

Ik bleef nog even staan, omhelsde hem zachtjes, bijna geamuseerd over hoe snel de angst overbodig werd nadat de uitleg was gegeven.

Want uiteindelijk vormde het nooit een bedreiging.

⬇️ Voor meer informatie, scroll naar de volgende pagina. ⬇️

Het was nooit een mysterie.

Een waarschuwende zoem, zonder geleidelijk te vervagen: in een oogwenk bedekte duisternis het hele huis. Het was bijna fysieke duisternis die de ogen onderdrukte en onzeker maakte. De koelkast werd stil, de klok stopte en zelfs het zwakke licht van