op schoolfeestjes en vreesde elk hoestje van hen.
Maar soms, als haar dochter in haar armen in slaap viel, herinnerde Anna zich plotseling een ander kind.
Het meisje dat ze achterliet.
En toen begon mijn hart zo’n pijn te doen, alsof het van binnenuit langzaam verscheurd werd.
Ze vroeg zich vaak af: leefde dat meisje nog? Was ze gelukkig? Haatte ze haar moeder?
Maar Anna durfde haar niet te zoeken.
Omdat angst sterker bleek te zijn dan liefde.
Ontwikkeling
Die avond was het restaurant vol. Zachte muziek klonk, obers bewogen
