Twee dagen later liet ze haar dochter in de steek.
Terwijl ze met trillende hand de papieren ondertekende, overtuigde ze zichzelf ervan dat ze het voor het kind deed. Dat een weeshuis het meisje meer zou bieden dan een arme, gebroken zestienjarige moeder. Dat haar dochter op een dag volwassen zou worden en het zou begrijpen.
Maar de jaren verstreken en het schuldgevoel verdween niet.
Het heeft gewoon geleerd zich te verstoppen.
Anna verhuisde naar een andere stad, ging naar de universiteit en vond een baan. Later ontmoette ze Dmitry,
