Op een stoffige zolder, tussen oude koffers, vergeelde fotoalbums, houten naaidozen en dozen vol vergeten spullen, kom je soms voorwerpen tegen waarvan je niet meteen weet waarvoor ze dienden. Ze lijken eenvoudig, maar toch roepen ze vragen op. Waarom werd dit bewaard? Wie gebruikte het? En wat kon je ermee maken?
Een van die mysterieuze oude voorwerpen is het punnikpoppetje. Voor wie ermee is opgegroeid, is het meteen herkenbaar. Voor jongere generaties kan het eruitzien als een vreemd houten figuurtje met een gat in het midden en een paar metalen pinnetjes bovenop. Toch was dit kleine hulpmiddel vroeger een geliefd knutselvoorwerp in veel huishoudens.
Lang voordat tablets, smartphones, computerspelletjes en sociale media een groot deel van de vrije tijd vulden, waren eenvoudige handwerkjes een belangrijke vorm van ontspanning. Kinderen leerden op school breien, haken, borduren en punniken. Thuis werd er aan de keukentafel verder gewerkt, vaak met restjes wol uit
