Een bepaalde vorm van stilte kan ongemerkt in familierelaties sluipen. Het is geen plotselinge breuk, geen openlijk conflict en meestal ook geen bewuste beslissing om elkaar los te laten. Het begint eerder als een langzame afname van de communicatie. Telefoongesprekken worden korter, berichten blijven langer onbeantwoord en momenten waarop vroeger diepgaande gesprekken of spontaan gelach ontstonden, komen steeds minder vaak voor.
In het begin wordt deze verandering vaak toegeschreven aan het hectische tempo van het dagelijks leven. Werk, gezin, verplichtingen, vermoeidheid en verschillende agenda’s lijken logische verklaringen. Iedereen heeft het druk en niemand wil onmiddellijk aannemen dat er iets fundamenteels is veranderd. Toch kan na verloop van tijd het besef ontstaan dat het niet alleen om tijdgebrek gaat. De gesprekken voelen anders, bepaalde onderwerpen worden vermeden en de vanzelfsprekendheid van vroeger lijkt te zijn verdwenen.
Deze subtiele afstandelijkheid is moeilijk te herkennen, juist omdat de genegenheid meestal nog steeds aanwezig
imunify-bot-check