zei: “Ik begrijp je.”
En het heeft altijd mogelijk geleken. Echt. Menselijk.
In een wereld vol behoeften en uiterlijk heb je iets nodig wat je had kunnen verwachten.
Daarom is dit verlies zo persoonlijk.
Wanneer zo’n nieuws binnenkomt, verandert de reactie; De eerste reactie is ongeloof.
“Nee… Het is verschrikkelijk.”
Je werkt de pagina bij.
Zie een andere bron.
Laten we hopen dat het een vergissing was.
Maar dan beginnen de bevestigingen binnen te komen. Je begint te wachten. Ze hebben gehandeld. Herinneringen hebben sociale media overspoeld.
En plotseling wordt de waarheid onmiskenbaar.
Ze zijn er niet meer.
Er zijn speciale soorten rouw: het verdriet om iemand te verliezen die je nooit hebt ontmoet, maar op de een of andere manier kende. Het is stil, maar diepgaand. Subtiel, maar toch uniek.
Je kunt jezelf in het niets zien staren.
Misschien heb je oude films, interviews, shows en toespraken opnieuw bekeken.
imunify-bot-check