zei hij. ‘Ik wel. Dertig jaar. Ik heb het dertig jaar lang zien gebeuren.’
Hij zag er ouder uit dan een uur eerder.
“Ik had haar moeten tegenhouden.”
‘Dat had je moeten doen,’ zei ik.
Hij deinsde achteruit.
Maar ik heb de waarheid niet verzacht voor hem. Ik had te lang anderen op hun gemak gesteld ten koste van mezelf.
‘Je hebt vanavond gesproken,’ voegde ik eraan toe. ‘Dat telt. Het is niet genoeg. Nog niet. Maar het is een begin.’
Hij knikte en veegde zijn gezicht af.
‘Marcus zou
