beschermen toen ze nog leefde. Maar ze heeft daarna een manier gevonden.”
Ik heb twee kaarsen aangestoken.
Eentje voor Grace.
Eentje voor Marcus.
‘Ik heb mijn vader nooit gekend,’ zei ik. ‘Maar hij is een deel van mij. Ik zie hem elke keer als ik in de spiegel kijk.’
Richard huilde openlijk. Tante Helen hield mijn hand vast.
‘Voor Grace,’ zei ik. ‘En voor Marcus. Ik hoop dat jullie nu samen zijn.’
« Op Grace en Marcus, » riep iedereen in koor.
De kaarsen flikkerden als hartslagen.
De officiële lancering van de
