doordringen.
‘Maar het huis,’ zei ik, ‘is niet eens het interessantste deel.’
Voor het eerst in mijn leven zag ik angst op het gezicht van Patricia Anderson.
Mijn vader hief eindelijk zijn hoofd op.
Jenna liet haar telefoon langzaam zakken.
Ik vouwde de brief van oma Grace open.
‘Mijn grootmoeder heeft dit met de hand geschreven,’ zei ik. ‘En het verklaart iets dat alles verandert.’
De kristallen van de kroonluchter leken te rinkelen in de stilte.
Ik las aandachtig hardop voor.
“Mijn liefste Myra, je bent geen vreemde die bij
