rand van de zaal zat. Elke verjaardag die als een verplichting werd behandeld. Elke keer dat Patricia Jenna als eerste voorstelde en een korte pauze inlaste om haar afwijzend te uiten voordat ze mijn naam noemde.
Dertig jaar lang heb ik geprobeerd erbij te horen bij mensen die dat verlangen tegen me gebruikten.
Niet meer.
‘Ben je er klaar voor, Patricia?’ vroeg ik. ‘Voor de waarheid?’
Haar gezicht was wit geworden.
‘Twee weken geleden,’ begon ik, ‘kreeg ik een telefoontje van Theodore Whitman. Sommigen van jullie kennen hem misschien. Hij behartigde de zaken van mijn grootmoeder.’
Patricia verstijfde.
“Hij had documenten voor me. Documenten die mijn grootmoeder vijf jaar geleden had opgesteld, toen ze nog gezond en helder van geest was en precies wist wat ze deed.”
Ik hield de envelop omhoog.
« Dit document bevat een gewaarmerkte kopie van haar testament. »
‘Myra,’ zei Patricia met een gespannen stem. ‘Dit is
