horen. »
« Waarom heeft niemand me dit verteld? »
Ik pakte de doos.
« Je moeder was bang. »
« Voor Mark? »
Mevrouw Bell knikte. « En voor het verhaal dat je familie steeds maar bleef herhalen. » Iedereen was vergeten waarom Victor die armband had meegenomen.
« Voor dekens, » fluisterde ik.
« Om te overleven, » zei ze. « Toen werd Mark volwassen en leerde hij hoe nuttig schaamte kon zijn. »
Ik dacht aan de laarzen. Het brandhout. De veranda.
Hij was er al die tijd geweest.
Zo dichtbij als ze hem toelieten.
« Om te overleven. »
***
Toen ik terug het
