Mijn man schreeuwde en eiste de ontvangstbevestiging van een enkele doos zure room: “Je leeft van mijn geld!” – de volgende ochtend legde ik een “biljet” voor hem neer waardoor hij moest huilen

Péter, mijn man, was geen slecht mens, maar geld is altijd een gevoelig onderwerp voor ons geweest. Sinds de tweeling geboren is en ik thuis ben gebleven met zwangerschapsverlof, is de situatie verslechterd. Hij werd de “enige die geld verdient” en ik werd de “afhankelijke”. Het liet me het voelen. Aan het begin van elke maand legde hij een bedrag op tafel, waaruit ik spullen, luiers, eten en huishoudelijke taken moest toewijzen. Als het aan het eind van de maand eindigde, kwam de vernedering. “Waar is ze heen gegaan?” Wat heb je met haar gedaan? – vroeg hij achterdochtig, alsof ik stiekem op luxe vakantie ging, niet naar de supermarkt op de hoek voor korting op kipfilet.

Het “zure room-incident” was de druppel die de emmer deed overlopen. Ik was in de keuken met de houten lepel in mijn hand, terwijl hij schreeuwde dat ik van zijn geld leef en dat