Mijn man betrad het liefdadigheidsgala met zijn maîtresse aan zijn arm. Ze droeg mijn avondjurk, mijn trouwring en de gouden armband die mijn overleden grootmoeder me had nagelaten.

Brenda Vance.

Mijn beste vriendin sinds mijn studententijd.

Jaren eerder, toen Brenda haar baan was kwijtgeraakt en haar appartement niet meer kon betalen, betaalde ik een aantal maanden haar huur. Later vond ik een baan voor haar als directiesecretaresse bij Grand Horizon en liet ik haar bij mij in huis wonen totdat ze haar leven weer op de rails had.

Ze noemde me vaak de zus die ze altijd al had gewild.

Toen begon ze langzaam alles van me te kopiëren.

Eerst kocht ze hetzelfde parfum.

Daarna dezelfde handtassen.

Uiteindelijk verscheen ze naast Christopher bij lunches, bedrijfsvergaderingen en zakenreizen waar ik vroeger ook bij was.

Iedereen merkte het op.

De vrouwen van de directieleden keken me medelijdend aan.

De medewerkers verlaagden hun stem zodra ik een kamer binnenkwam.

Maar ik bleef stil.

Ik hield mezelf voor dat ik mijn zoon beschermde.

Het bedrijf dat mijn vader had helpen opbouwen.

Wat