voordat het te laat was.
Maar ik stond hem toe te blijven voor het diner.
Bennett ondervroeg hem over van alles, van zijn favoriete ontbijtgranen tot de vraag of hij ooit een beer had gezien.
Mijn vader beantwoordde elke vraag geduldig.
Voordat hij wegging, stopte hij even bij de voordeur.
‘Mag ik je morgen bellen?’
Ik keek naar Lauren, en vervolgens naar Bennett.
Uiteindelijk stond ik weer oog in oog met hem.
Mijn vader knikte.
“Nee.”
Nadat hij vertrokken was, leunde Bennett tegen mijn zij.
‘Ben je nog steeds boos?’
