Ik kwam thuis van een zakenreis en mijn 7-jarige zoon zei: ‘Ga niet mijn kamer in!’ – natuurlijk ging ik dat wel.

dat je zomaar mijn huis binnen kunt lopen en door de muren kunt graven?’

‘Waarom bent u dan gekomen?’

Zijn blik gleed naar het blik.

“Omdat je moeder me heeft laten beloven dat ik je deze brieven zou geven wanneer je er klaar voor bent.”

Mijn woede nam toe.

“Toen ik er klaar voor was? Ik was 19. Lauren was 23. We hadden haar toen nodig.”

‘Ik was een lafaard,’ gaf hij toe.

De eenvoud van het antwoord deed meer pijn dan welk excuus dan ook.

“Ik hield mezelf voor