mijn vader verdween vlak voor haar overlijden. Hij beweerde dat hij het niet kon aanzien hoe haar toestand verslechterde.
Lauren en ik bleven achter.
We hielpen haar om de beurt met eten, wasten haar haar en zaten naast haar als de pijn ondraaglijk werd.
Na de begrafenis belde mijn vader twee keer.
Jarenlang had ik mezelf wijsgemaakt dat zijn afwezigheid er niet meer toe deed.
‘Wat doet dat hier?’ vroeg ik.
Mijn vader hield de doos voorzichtig vast.
‘Wat doet dat hier?’ herhaalde ik.
Lauren wierp een blik op de
imunify-bot-check