dure vakanties genomen, en elke cent die we overhielden opzijgezet. Het was niet bedoeld voor een luxe ouderdag. Het was bedoeld als een vangnet voor jou en de kinderen, voor het geval het leven hard voor je zou worden.”
Daaronder schreef mijn moeder, met haar bibberige handschrift van de laatste weken:
“Mijn lieve jongen,
Ik zag hoe hard je het had. Ik zag de zorgen op je gezicht, de lijnen op je voorhoofd wanneer je dacht aan de toekomst van je kinderen. Ik wéét hoe zwaar het leven is als je je gezin niet kunt bieden wat ze nodig hebben.
Toen je me vroeg om het huis te verlaten, was ik niet boos. Ik was verdrietig, niet omdat ik weg moest, maar omdat je dacht dat je me dit niet kon vertellen zonder mij het huis uit te vragen. Ik ging vrijwillig naar het tehuis, omdat ik wilde dat je
imunify-bot-check