Antwoordde hij, gekleed in een oude trui en pantoffels.
Ze had onverzorgd haar en diepe donkere kringen.
“Rachel heeft me niet geantwoord,” zei ze. “Heb ik iets verkeerd gedaan?”
De pijn in zijn stem klonk oprecht.
Zonder te antwoorden ging ik naar binnen.
Hij volgde me naar de woonkamer.
“Lola, wat is er gebeurd?”
“Iemand heeft haar bedreigd.”
Zijn gezicht verstijfde.
“Wat?”
Ik liet hem de berichten zien.
Ze las elk langzaam voor, haar uitdrukking veranderde van verwarring naar angst.
“Is het gebeurd na onze date?”
“JA.”
Hij gaf hem de telefoon terug.
“We moeten de politie bellen.”
“Ik heb Rachel al gezegd dat we het moeten doen.”
“Dus waarom ben je hier?”
Ik bestudeerde het aandachtig.
“Omdat de afzender persoonlijke details over haar kende. Ze wist het ook toen ik haar belde.”
Hij staarde me aan.
“Denk je dat ik het gedaan heb?”
“Ik weet niet wat ik moet
